Scherpe vragen. Betere keuzes.
Ik begin altijd bij wat jij nodig hebt — niet bij wat ik te bieden heb.
Dat levert scherpere vraagstukken op, betere keuzes en werk dat ertoe doet.
Niet elke organisatie heeft iemand nodig die eerst drie vragen stelt voordat er iets gebeurt. Weet je al precies tot in detail wat er moet gebeuren en zoek je een partij die het ‘gewoon’ uitvoert? Dan ben ik waarschijnlijk niet de juiste.
Maar als je hier bent, is de kans groot dat je dat zelf ook al voelt.
Wie ben ik
Remko Boer
Ik ben opgeleid als planoloog. Maar als je me vraagt wat een planoloog doet, zeg ik altijd: integraal kijken. Het grote plaatje én de details. De kaart én de mensen erop. Niet vanuit één vakje, maar vanuit het geheel.
Wat ik nooit heb gedaan, is werken als planoloog. Ik ben altijd terechtgekomen bij ondernemingen die iets wilden veranderen. Bij Zorgoppas stelden we steeds de vraag ‘hoe kan het wél?’ — en dat leverde een sociale onderneming op. Bij wooninnovaties leerde ik hoe traag verandering gaat én hoe hard je soms te vroeg kunt zijn. Bij woningcorporaties zie ik nu hoe slim samenwerken het verschil maakt tussen plannen die blijven liggen en verduurzaming die wél gebeurt.
De rode draad? Ik begin bij wat er speelt, niet bij wat er op papier staat. Ik stel de vraag achter de vraag. Ik zeg hardop wat binnen een samenwerking allang gevoeld wordt, maar nog niemand had benoemd. En ik check of iedereen aan tafel hetzelfde doel voor ogen heeft — want dat is verrassend vaak niet zo.
Dat is geen planologische methode. Dat is gewoon hoe ik naar dingen kijk.
Wat ik doe
Ik help organisaties in de corporatie- en bouwsector scherp te krijgen waar het vastloopt. Niet door meteen oplossingen aan te dragen, maar door eerst de juiste vragen te stellen.
Van vastgelopen strategie naar werkbaar plan
De meeste bestuurders bij corporaties weten wát er moet gebeuren. Waar het vastloopt, is tussen de strategie op papier en de waan van de dag — en tussen partijen die allemaal op elkaar wachten voor de eerste stap. Ik stel de vraag achter de vraag, maak scherp wat er werkelijk speelt, en vertaal dat naar een plan waar regionale partijen in mee durven te gaan.
Een herkenbaar patroon: een organisatie heeft allang een doordacht plan of systeem staan — de visie is er, de structuur is uitgedacht. Het probleem zit niet daar. Het zit in de borging: het laten landen van dat plan in de dagelijkse praktijk, die voortdurend voorrang krijgt omdat die nu eenmaal urgent is. Een personeelswissel of een drukke periode in de uitvoering is dan genoeg om het organisatorische verhaal weer een stap terug te laten zetten — niet omdat het onbelangrijk gevonden wordt, maar omdat er simpelweg geen ruimte voor is.
In de praktijk
Drie keer een vraag waar meerdere partijen aan tafel zaten.
Verbouwstromen Huur. Een goed idee, corporaties die samen verduurzamen, maar nog geen product. Mijn vraag bleef: wat heeft de mens aan tafel bij die ene corporatie hieraan? Dat maakte het plan bedrijfsmatig, met duidelijke doelgroepen, nauwer samenwerken met Aedes en zichtbaarheid op beurzen. De gesprekken met ruim dertig corporaties lieten zien waar het vastloopt: niet bij de wil, maar bij werkwijzen die diep verankerd zitten. De coalitie is er nog niet, het gesprek wel.
Advim Vastgoedverbinders. Hoe geven we ons bedrijf vorm, en waar staan we over een paar jaar? Samen zetten we die vraag om in een 1000-dagenplan, inclusief hoe Advim zich naar buiten presenteert. Nog voor die duizend dagen om waren, ging Advim samenwerken met Studibo, een groep ingenieurs- en adviesbureaus die expertise bundelt. Een keuze die paste binnen de koers die we samen hadden uitgezet.
Zorgoppas. Ouders van zorgbehoevende kinderen konden nauwelijks een geschikte oppas vinden. Samen met Harm van Ballegooy bouwde ik daar een sociale onderneming omheen, met een ongebruikelijk betaalmodel: ouders én gemeente betalen allebei een deel, zodat het voor iedereen rond komt. Dat leverde de hoofdprijs van de Ignite Award op. Tien jaar later is Zorgoppas actief in meer dan veertig gemeenten.
Ik drink graag koffie, voer liever een goed gesprek dan een verkooppitch, en beloof je dat ik begin bij wat jouw organisatie nodig heeft — ook als dat betekent dat ik dat niet ben.
Je hebt de pagina gelezen en je bent er nog. Dan stel ik voor: koffie, en die drie vragen.